Reisadviseur Moniek Bos-Bouwman: 'Uw vakantie is mijn werk!'

Tortuguero

26 juli in

Vandaag vertrekken we voor drie dagen jungle. Onze bus komt om 6.30 uur  bij het hotel. Alle koffers gaan mee, want we komen hier niet meer terug. Als we meerdere hotels langs zijn gegaan, om mensen op te halen, gaan we op weg. Helaas kunnen we niet de normale korte weg nemen, want er is vannacht een landverschuiving geweest en de hele weg is afgesloten. Nu doen duurt het twee uur langer. De weg gaat over vrij smalle bergweggetjes en is heel druk, want dit is nu de enige weg.

Na een kleine 2 uur gaan we ontbijten om daarna nog 3 uur verder te rijden. Dan staan we aan een soort haven. De koffers gaan op een boot en wij op een ander bootje. Vanaf hier zijn geen wegen meer en varen we steeds dieper de jungle in. De vele regen die we vanochtend hadden, is verdwenen en de zon laat zich zien. Omdat Tortuguero National Park een regenwoud is, is het is hier erg warm en enorm benauwd. Zwemmen, dat is wat we vanmiddag doen en een beetje acclimatiseren.

Door de lange reis en de jetlag liggen we alweer tussen 20-21 uur in bed.

Vandaag begint het grote avontuur waarvoor we gekomen zijn. Het eerste hoogtepunt is de drie uur durende bootsafari. Nadat het ’s nachts met bakken uit de lucht kwam, is het nu gelukkig droog. Maar op advies hebben we slippers aan en gewapend met een regendichte tas stappen we in een open motorboot. We zien slingerapen en brulapen, tweeteen – en drieteenluiaarden, een prachtige groene Emerald hagedis, een kaaiman en twee krokodillen, een aantal grote leguanen, een ijsvogel (niet de Nederlandse, maar een groene), meerdere toekans, zowel de Keel-billed als de Yellow-throated. En ook nog verschillende typen reigers, kolibries en roofvogels.

Als we terugkomen is het al bijna tijd voor de lunch en kunnen we weer lekker zwemmen. Als we ons voor drieën aanmelden kunnen we mee op schildpaddenzoektocht. (Hiervoor betaal je $40,-pp non refundable, ook bij onweer en regen). Om 18.00 uur hangt de lijst met de tijd en groep waar je bent ingedeeld. Er zijn twee shifts en als je met kinderen bent, kun je een voorkeur doorgeven, maar niets is gegarandeerd want het gaat over het algemeen door loting. We hebben de eerste shift en gaan met onze gids om 20.00 uur het strand op. Overigens tussen 18-6 uur is het strand gesloten en mag je er niet komen. De stranden worden streng bewaakt i.v.m. stropers.

Regel 1: er mag geen camera, film of iets waar je deze beleving mee kunt vast leggen mee.

Regel 2: neem een zaklamp mee, voor het lopen in het bos, het is stikdonker.

We halen dus nog even snel onze telefoon, want een zaklamp hebben we niet mee. Zodra onze gids zegt ‘licht uit’ moet alles uit en moeten we in het donker verder. De gids heeft een klein rood lampje wat we moeten volgen.

Het is afwachten of en hoe we wat zullen zien, maar we hebben al snel geluk er zijn vier schildpadden op het strand gesignaleerd. In verschillende groepjes staan mensen te wachten op het strand. De schildpad moet eerst een gat gegraven hebben en begonnen zijn met eieren leggen, dan mogen we erbij.

Na een kwartier wachten mogen we naar de schildpad toe lopen. Deze heeft bedacht dat dit strand niet goed was en begeeft zich terug naar de zee. De jongens zijn onder de indruk van het enorme beest.

Ondertussen is het gaan onweren. De enorme lichtflitsen schieten voorbij. Gelukkig duren de donders lang en is het dus nog ver weg.

Op naar de tweede schildpad. Deze dame ligt in het gat en besluit na 2 eieren dat ze hier niet haar nest gaat leggen. Ze bedekt de eieren een klein beetje en kruipt terug naar zee. We wachten en volgen haar tot de golven haar meenemen. Echt een belevenis om te zien.

Onze laatste kans ligt vlakbij ons hotel en we gaan snel richting die schildpad. En hier hebben we geluk, de dame is in trance en het ene na het andere ei komt eruit. De eieren zijn zo groot als pingpong ballen. De jongens mogen helemaal vooraan zitten en kunnen de eieren bijna opvangen. Luca mag zelf de zaklamp vasthouden om voor iedereen licht te schijnen.

Het begint te spetteren en onze gids vraagt wat we willen. Gezien de enorme zwarte lucht die er aankomt, en het onweer waar de jongens bang voor zijn, gaan we terug. De druppels worden dikker en we zijn net op tijd terug binnen voordat het noodweer losbarst. Wat een geluk. En wat een mooie ervaring.